نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٠
درخواست بازگشت به عهد ازلى
وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا « 1 »
و [ به ياد آر ] آن هنگام را كه پروردگارت از پشت پسران آدم ، فرزندان آنان را برگرفت و خودشان را بر خودشان گواه گرفت كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ ! گفتند : بله ، گواهى مىدهيم .
ولى عموم انسان‌ها در آخرين سير نزولى ؛ يعنى در خلقت مادّى و خاكى ، به جز انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - به سبب توجّه به عالم عنصرى مادّى ، آن عهد و پيمان را به فراموشى و بوته‌ى نسيان سپردند . از اين رو ، خداوند سبحان انبيا و اوصياء - عليهم‌السّلام - را برانگيخت تا ديگران را از طريق بندگى خالصانه به عهد ازلى توجّه دهند و ديگر بار بر أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ حضرت حقّ ، بَلى شَهِدْنا گويند ؛ تا در قيامت نگويند كه ما از آن غافل بوديم :
أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ « 2 »
مبادا روز قيامت بگوييد : ما از اين امر غافل بوديم .
به نظر مىرسد جمله‌ى « سَبَقَ لِى مِنَ الْحُسْنى شَهادَةَ الْإِخْلاصِ بِكَ » اشاره به همين امر و در واقع درخواست مقام مخلَصين مىباشد ، تا ديگران نيز با نيل به مقام آنان ، از نعمت ديدار حقّ سبحانه در دو جهان بهره‌مند گرديده و از مشكلات در عالم آخرت رهايى يافته و به نعمت‌هاى ابدى متنعّم گردند . قرآن شريف درباره‌ى مخلَصين مىفرمايد :
- فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ « 3 »
پس بنگر فرجام بيم داده شدگان چگونه بوده ، مگر بندگان مخلَص و پاكيزه [ به تمام وجود ] خداوند .
( 1 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 172 . ( 2 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 172 . ( 3 ) . سوره‌ى صافّات ، آيات 73 و 74 .