نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٦
برخى ويژگىها و ثمرات معنوى روزه
3 و 4 . از جمله‌ى « يَغْسِلُ بِهَا أَوْزارى » بر مىآيد كه روزه وزر و بال گناهان و لغزش‌ها و به طور كلّى امورى را كه حجاب ميان بنده و خدا مىشود ، از دوش روزه دار برداشته و از وجود او شست و شو مىدهد و در اثر آن ، قرب الهى براى روزه دار حاصل مىگردد . در جمله‌ى بعد به اين معنا اشاره نموده و مىفرمايد : « يُوجِبُ لِىَ الزُّلْفى بِطاعَةِ أَمْرِهِ . »
5 . يكى از آثار روزه ، ياد آورى بيهوده صرف شدن لحضات عمر و به ياد آوردن غفلت‌ها و لغزش‌هاى گذشته است و اين همه از آثار خالى بودن معده است كه بركات معنوى فراوان ، از جمله ياد حضرت حقّ و اصلاح گناهان ، لغزش‌ها و غفلت‌هاى گذشته و بهره ورى از نتايج معنوى ماه رمضان را در پى دارد .
6 . راه يافتن به بندگى خالصانه و واقعى و مقرّب درگاه خداى تعالى شدن از ديگر آثار روزه است : « يُوجِبُ لِىَ الزُّلْفى بِطاعَةِ أَمْرِهِ . . . » ؛ زيرا روزه ، خود اطاعت از امر الهى است ؛ چنان كه در آغاز اين فراز فرمود : « تَعَبُّداً » و طاعت بنده ، منزلت معنوى و قرب پروردگار را در پى دارد .
بر اين اساس مىتوان گفت : جمله‌ى دعا اشاره به حديث قدسى شريف است كه مىفرمايد :
« أَلَصَّوْمُ لِى ، وَ أَنَا أُجْزى بِهِ . » « 1 »
روزه براى من است و من خود پاداش آن هستم .
نيز اشاره به گفتار رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - است كه ماه مبارك رمضان را ماه ضيافت الهى دانسته و مىفرمايد :
« شَهْرٌ دُعيتُمْ فِيهِ إِلى ضِيافَةِ اللَّهِ ، وَ جُعِلْتُمْ فِيهِ مِنْ أَهْلِ كَرامةِ اللَّهِ . » « 2 »
ماهى كه در آن به ميهمانى خدا فرا خوانده شده و از اهل كرامت و بخشش خدا قرار گرفته‌ايد .
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 7 ، ص 292 ، حديث 15 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 2 .