نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٤
ودايع الهى و مطلوبيّت درخواست آن
معناى تقاضاى نبوت و يا وصايت كه منزلت انتصابى است ، نمىباشد ؛ بلكه به معناى درخواست منزلت‌هاى معنوى ، مقام عصمت و مخلَصيّت مىباشد .
به بيان ديگر ، خواننده مقام شهود ولايت را - كه پيش از اين بيان شد - تقاضا مىكند تا به قدر سعه‌ى وجودى خويش از منزلت معنوى آن بزرگواران بهره‌مند گردد و در اثر آن در اين عالم ، گناه ، غفلت ، پيروى از هوا و هوس و تبعيّت از شيطان و اذناب آن ، از او سرنزند و پس از اين عالم نيز از آن چه حضرت حقّ براى آن‌ها مقدّر فرموده ، برخوردار گردد .
جمله‌ى « لا تَرُدَّنى خآئباً . » و سوگند « بِحَقِّكَ وَ حَقِّ مَنْ أَوْجَبْتَ حَقَّهُ عَلَيْك . » بيانگر عظمت اين تقاضا است و اين كه اقتضاى اين منزلت‌ها براى همگان ميّسر است و گرنه درخواست و تقاضا معنا نداشت .
افزون بر اين ، از اين تقاضا كه در ماه مبارك رمضان از خداوند درخواست شده ، مطلوبيت درخواست اين حاجت بزرگ در ماه رمضان - كه ماه ضيافت الهى است - استفاده مىشود تا انسان لياقت و شايستگى ورود به ميهمان سراى حضرت حقّ سبحانه را پيدا نمايد و خداوند متعال او را به ميهمانى بپذيرد .
البتّه پر واضح است كه درخواست اين گونه منزلت‌ها از سوى معصوم - عليهم‌السّلام - كه حايز آن‌هااست ، به معناى تقاضاى دوام آن‌ها و براى ديگران به معناى تمناى از قوّه به فعليّت رسيدن است .
( 235 )
« وَ أَسْأَلُكَ أنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ تُعَجِّلَ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ فَرَجى مَعَهُم ، وَ فَرَجَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ، بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ! . » « 1 »
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 133 .