نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣١
گشودن دست به سوى خداى متعال
تنها محل اميد
تنها محل اميد
اين جمله نيز بيانگر آن است كه بهترين كسى كه مىتوان اميد برآورده شدن حوايج را از او داشت ، خدايى است كه مالك حوايج و جهان هستى است و همه چيز به اختيار و در اختيار او است .
( 203 )
« يا خَيْرَ مَنْ فَكَّرْتُ فِيهِ بِقَلْبِى ! » « 1 »
اى بهترين كسى كه با قلبم در باره‌ى او مىانديشم !
خداى متعال ؛ ساكن هميشه‌ى دل
خداى متعال ؛ ساكن هميشه‌ى دل
اگرچه انسان به حسب ظاهر ، با فكر نمىتواند به حضرت حقّ سبحانه راه پيدا كند ، ولى به حسب واقع همواره او سبحانه در خاطره‌ى دلش مىباشد ، خواه بداند يا نداند . از اين رو ، هر گاه اميدش از اسباب ظاهرى قطع مىشود ، در دل به كسى كه او و همه‌ى آفريده‌ها را كفايت مىكند ، مىانديشد .
( 204 )
« يا خَيْرَ مَنْ أَشَرْتُ إِلَيْهِ بِكَفِّى ! » « 2 »
اى بهترين كسى كه با كف دست خود به سوى او اشاره مىنمايم !
گشودن دست به سوى خداى متعال
گشودن دست به سوى خداى متعال
اگرچه با كف دست نمىتوان به سوى خدا اشاره نمود ، ولى كسى كه او را نيافته و با ديده‌ى دل مشاهده‌اش ننموده است ، بلكه تنها مىداند جهان داراى آفريده ، رازق ،
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 129 . ( 2 ) . همان .