نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨
مراد از دشمنان و لزوم پناه بردن به خدا از شرّ آن‌ها
- وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ « 1 »
و جنّ و انس را نيافريدم جز براى آن كه مرا پرستش كنند .
- وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا
آسمان و زمين و تمام آن چه را كه ميان آن دوست ، باطل و بيهوده نيافريديم .
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ « 2 »
آسمان‌ها و زمين و آن چه را كه بين آن‌ها است بازيگرانه و بىهدف نيافريديم .
- أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ « 3 »
پس آيا چنين مىپنداريد كه ما شما را بيهوده آفريديم و شما به سوى ما باز نمىگرديد .
( 159 )
« يا مُؤَيِّدِى بِالنَّصْرِ عَلى أَعْدائِى ! وَ لَوْ لا نَصْرُكَ إِيّاىَ ، لَكُنْتُ مِنَ الْمَغْلُوبِينَ . » « 4 »
اى نيرومند سازنده‌ى من بر پيروزى بر دشمنانم ! اگر يارى تو نبود ، مسلماً از شكست يافتگان بودم .
مراد از دشمنان و لزوم پناه بردن به خدا از شرّ آن‌ها
مراد از دشمنان و لزوم پناه بردن به خدا از شرّ آن‌ها
قعطاً از عبارت « أَعْداء » تنها دشمنان ظاهرى مؤمنان كه همواره سر ستيز با آن‌ها دارند ، اراده نشده است ؛ بلكه نَفْس ، انواع هواهاى نفسانى ، شيطان و در يك كلام هر چيز كه انسان را از خدا باز دارد ، دشمن انسان است و لفظ « أَعْدائِى » در دعا شامل آن مىشود .
بنابراين ، جا دارد در برابر همه‌ى دشمنان ، حضرت حقّ سبحانه را به عنوان كمك و ياور خود بگيريم و بگوييم : « يا مُؤَيّدِى بِالنَّصْرِ عَلى أَعْدائِى . . . » ؛ زيرا اگر خدا بنده را يارى نفرمايد ، با ضعفى كه بر او غالب است قطعاً مغلوب آن‌ها خواهد شد .
( 1 ) . سوره‌ى ذاريات ، آيه‌ى 56 . ( 2 ) . سوره‌ى دخان ، آيه‌ى 38 . ( 3 ) . سوره‌ى مؤمنون ، آيه‌ى 115 . ( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 124 .