نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٤

خداوند ، تنها پناهگاه انسان

الْوَسِيلَةَ « 1 » ؛ ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! تقواى خدا را پيشه كنيد و وسيله و دستاويزى به سوى او بجوييد . ) شامل شفيع قرار دادن اسم‌هاى الهى نيز بشود .

در هر حال ، صفاتى كه حضرت حقّ سبحانه با ياى نداء خوانده شده ، عبارت است از :

( 156 )

« يا كَهْفى حِينَ تُعْييِنِى الْمَذاهِبُ ! » « 2 »

اى پناهگاه من ! هنگامى كه رفت و آمد [ به سوى مخلوقات ] مرا خسته و درمانده مىكند .

خداوند ، تنها پناهگاه انسان

خداوند ، تنها پناهگاه انسان

همه‌ى اجزا و اعضاى وجود مادّى انسان - آگاه باشد يا نباشد - او را به توجّه به خويش وا داشته و مىخواهند او را از توجّه به خداوند سبحان باز دارند ؛ بلكه تمامى اشيا و امور خارج كه انسان بدان تعلّق دارد نيز چنين است ؛ حتى نَفْس و انواع هواهاى نَفْس و شيطان ، چشم به او دوخته‌اند تا او را از توجّه به حقيقت خود و خدا جدا سازند . در اين ميان ، تنها چيزى كه مىتواند انسان را از تمامى خطرهاى ياد شده محفوظ بدارد ، ياد خداست ؛ خدايى كه با او و محيط به او است و نمىگذارد به دام خود و تعلّقات و هواپرستىها دچار شود و همواره بندگان آگاه را در پناه خويش جاى مىدهد ؛ چنان كه فرمود :

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ « 3 »

پس مرا ياد كنيد ، تا من نيز شما را ياد كنم .

( 1 ) . سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 35 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 124 . ( 3 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 152 .