نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥١
در تحقّق اشيا نيازى به گفتار الهى نيست
( 146 )
« وَ مَضَتْ عَلى إِرادَتِكَ الْأَشْيآءُ ، فَهِىَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ ، وَ بِإِرادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ . » « 1 »
و همه‌ى اشيا بر اساس اراده و خواست تو تحقّق مىيابند ، پس اشيا به [ صرف ] مشيّت و خواست تو بىآن كه نيازى به گفتارت باشد ، فرمانبردار و به مجرّد اراده‌ات بدون اين كه نيازى به نهى و بازداشتن تو باشد ، باز ايستاده و خوددارى مىكنند .
در تحقّق اشيا نيازى به گفتار الهى نيست
در تحقّق اشيا نيازى به گفتار الهى نيست
اگر خواننده‌ى عزيز به توضيح جمله‌هاى گذشته‌ى اين دعا درباره‌ى بستگى عالم مُلك به عالم امر و ملكوت توجّه كند ، خواهد دانست كه چرا و چگونه تحقّق هر چيز به اراده و خواسته او سبحانه است ، نه گفتارش و در مقابل ، چگونه تحقّق نيافتن هر آفريده به اراده‌ى او حاصل مىشود ، نه نهى نمودنش .
( 147 )
« أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمّاتِ ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ لِلْمُلِمّاتِ ، لايَنْدَفِعُ مِنْها إِلّا مادَفَعْتَ ، وَ لايَنْكَشِفُ مِنْها إِلّا ما كَشَفْتَ . » « 2 »
تنها تويى كه هنگام پيش آمدن امور سخت و ناراحت كننده ، خوانده مىشوى و تويى تنها پناهگاه همه چيز و همه كس ، هنگام رخ دادن پيشامدهاى ناگوار ، چيزى از آن‌ها دفع و پيشگيرى نمىشود مگر آن چه را كه تو دفع نموده و برانى ، و هيچ كدام از آن‌ها بعد از پيش آمدن بر طرف نمىشود ، مگر آن چه را كه تو بر كنار نمايى .
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 121 . ( 2 ) . همان .