نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٣
شرايط و اثر خاصّ روزه
همهى ذرّات هستى عطا فرموده است تا هر موجود و هر ذرّهاى به حساب اقتضاى وجودى و بر وفق تكوين خود ، در پيشگاه حضرت حقّ تسبيح و تحميد داشته باشد .
افزون بر اين ، انسانها و جنّيان موظّفاند به طور تشريعى در مقابل حضرت حقّ بر طبق تكوين و غير تكوين ، تسبيح و تحميد داشته و هر يك از اعضا و جوارحشان را به كارى كه براى آن خلق شدهاند به كار بزنند و اين ، همان پوشش رحمت معنوى خاصّ الهى است كه در جملهى دعا آمده است : « أَلْبِسْنِى رَحْمَتَكَ . »
3 . رحمت اخصّ ، كه همان نايل گرديدن عاملين به رحمت خاصّ ، به مقام خلافت و مخلَصيّت و عبوديّت واقعى است .
بر اين اساس ، در اين فراز دعا ، معناى دوّم و سوّم اراده شده است ؛ زيرا چنان كه اشاره شد معناى اوّل را همهى موجودات به صورت تكوينى و غير تكوينى دارا بوده و بدان متلبسّاند .
دعاى شب سوم ماه رمضان ( 2 )
دعاى شب سوم ماه رمضان ( 2 )
( 138 )
« لَكَ صُمْتُ ، وَ عَلى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ ، وَ إِلى كَنَفِكَ آوَيْتُ . » « 1 »
تنها براى تو روزه داشتم و فقط بر روزى ات روزه گشادم و تنها به تو فرود آمده و پناهنده شدم .
شرايط و اثر خاصّ روزه
شرايط و اثر خاصّ روزه
از جملهى اوّل : « لَكَ صُمْتُ » فهميده مىشود كه روزه دار بايد اخلاص در عمل روزه دارى را تنها براى خدا حفظ كند و جملهى دوّم : « عَلى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ » توجّه مىدهد كه
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 121 .