نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩
دستور العمل جامع براى طول عمر جهت رسيدن به كمالات والاى انسانى
من بازداشتى [ و به من عنايت نفرمودى ] ، آن را [ موجب ] آسودگى من در [ انجام دادن ] آن چه دوست دارى ، بگردان .
دستور العمل جامع براى طول عمر جهت رسيدن به كمالات والاى انسانى
دستور العمل جامع براى طول عمر جهت رسيدن به كمالات والاى انسانى
اگر كسى در اين چند جمله‌ى كوتاه و پر محتوا دقّت كند و به زواياى آن رسيدگى كند ، مىتواند دستورالعمل طول عمر خود را از آن‌ها استخراج كند ، و با عمل نمودن به آن ، به كمالات انسانى راه يابد زيرا :
1 . جمله‌ى « مَا أَعْطَيْتَنِى مِنْ عَطآءٍ » شامل تمام چيزهايى است كه بشر داراى آن است و پروردگار به او عطا فرمود است .
2 . جمله‌ى « فَاجْعَلْهُ شُغْلًا فِيما تُحِبُّ » با توجّه به معناى وسيع « مَا أَعْطَيْتَنِى » بيانگر آن است كه بايد تمام آن چه را كه خداوند به بنده عنايت فرموده ، در راه خشنودى او - نه خواسته‌هاى نفسانى - به كار بندد ، تا به كمالات والاى انسانى راه يابد .
3 . مقصود از جمله‌ى « مَا زَوَيْتَ عَنِّى » چيزهايى است كه خداوند به بنده داده و سپس از او باز پس گرفته است و يا مراد از آن چيزهايى است كه به جهت مصالح و عللى از اوّل به او عطا نكرده است . اين جمله به هر كدام از اين دو معنا كه باشد ، در مقام آن است كه بفرمايد : پروردگارا ! چيزهايى را كه به من داده و گرفته‌اى و يا نداده‌اى و نمىدهى و نيز وظايفى را كه از من برداشته‌اى ، فراغت بيشترى برايم قرار ده ، تا بتوانم كوشش بيشترى در خشنودى تو داشته باشم ، نه آن كه از نداشتن آن سوء استفاده بنمايم و غفلت از تو را شعار خود سازم .
( 122 )
« أَللَّهُمَّ ! ارْزُقْنِى صَبْرَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ اجْعَلْنِى انْتَظِرُ أَمْرَهُمْ ، وَ اجْعَلْنِى مِنْ أَنْصارِهِمْ وَ أَعْوانِهِمْ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . » « 1 »
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 118 .