نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٩٦

توجّه به غناى مطلق حضرت حقّ

توجّه به غناى مطلق حضرت حقّ

توجّه به غناى مطلق حضرت حقّ

قرآن كريم مىفرمايد :

يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ « 1 »

اى مردم ! همه‌ى شما [ به تمام وجود ] نيازمند درگاه خداييد ، و تنها خداوند بىنياز ستوده است .

جمله‌ى دعا و آيه‌ى شريفه بيانگر آن است كه استغناى مطلق ، اختصاص به ذات حضرت حقّ دارد و تنها او است كه قابل ستايش مىباشد ، نه موجوداتى كه بالذّات فقير هستند و به تمام معنا به خدا نياز دارند . گويا معصوم - عليه السّلام - مىخواهد در سه جمله‌ى آغازين اين دعا ، به موقعيّت حسّاس افطار اشاره نمايد و روزه‌دار را كاملًا متوجه خدا كند . مقصود از ضيافت الهى در ماه رمضان نيز همين است كه بندگان فعلًا و صفتاً و اسماً و ذاتاً به او توجّه داشته باشند . از اين رو ، در ذيل سه جمله گذشته مىفرمايد :

« أَللَّهُمَّ ! لَكَ الْحَمْدُ عَلى مَا رَزَقْتَنِى مِنْ طَعامٍ وَ إِدامٍ فِى يُسْرِ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ ، مِنْ غَيْرِ كَدٍّ مِنّى وَ مَشَقَّةٍ . » « 2 »

خداوندا ! ستايش تنها تو را است بر آن چه از غذا و خورشت در حالت آسانى و تندرستى و عافيت از جانب خويش روزىام فرمودى ، بىآن كه تلاش و كوشش نموده و خود را به مشقّت و سختى بيندازم .

سپس مىفرمايد :

( 111 )

« بِسْمِ اللَّهِ خَيْرِ الْأَسْمآءِ ، بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْأرَضِ وَ السَّمآءِ ، بِسْمِ اللَّهِ الَّذِى

( 1 ) . سوره‌ى فاطر ، آيه‌ى 15 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 113 .