وقعة الجمل (نبرد جمل) (فارسى) — الصفحة ١٢٧

جنگ شدت مىيابد

چهار پايش را قطع نكردند ننشست و پس از آن با شمشير قطعه قطعه‌اش كردند . پى كننده او جعده بن غوبه انصارى بود .

از كسانى كه پيشاپيش شتر كشته شد محمّد بن طلحه سجّاد « 1 » بود كه عاصم بن غيث و طلحه بن عبد اللّه او را به قتل رساندند .

پس از آن امير المؤمنين عليه السّلام پرچم را گرفت و حمله كرد خزيمه بن ثابت نزد وى آمد و گفت : فدايت شوم محمّد را شرمسار مكن و پرچم را به او بازگردان .

امير المؤمنين عليه السّلام محمّد بن حنفيه را خواست و پرچم را به او برگرداند محمّد پرچم را گرفت و گفت :

اطعن بها طعن ابيك تحمد * خير فى الحرب اذا لم توقد

( 1 ) ابن اثير در الكامل فى التاريخ 3 ، 249 مىگويد : از كسانى كه زمام شتر عايشه را به دست گرفت محمّد بن طلحه بود كه به او گفت : مادر جان به من فرمان بده . عايشه به او گفت : به تو فرمان مىدهم اگر بهترين فرزند آدم هستى ، اين جا را ترك كنى اما او بر هر كس كه يورش مىآورد حمله مىكرد و مىگفت : « حم لا ينصرون » تا اين كه عده‌اى گرد او را گرفتندو هر يك ادعا مىكرد كه او محمّد بن طلحه را كشته است آنها مكعبر اسدى ، مكعبر ضبى ، معاويه بن شداد و عفار سعدى نصرى بودند . يكى از آنها كه او را با نيزه زده بود در اين باره مىگفت : و اشعث قوّام بآيات ربّه * قليل الاذى فيما ترى العين مسلم هتكت له بالرمح جيب قميصه * فخرّ صريعا لليدين و للغم يذكرنى حاميم و الرمح شاجر * فهلا تلا حاميم قبل التقدم على غير شىء غير ان ليس تابعا * عليا و من لا يتبع الحق يندم