مهدى منتظر (عج) (فارسى) — الصفحة ٩٩
حال مؤمن صالح و بندهء مطيع خدا
دل مردم را قساوت گرفته و چشم‌هاشان خشك باشد .
ياد خدا و صحبت خدا بر ايشان سنگين باشد .
مرده را مىبرند و هيچ كس براى او فزع نمىكند .
آيات در آسمان ظاهر شود و هيچ كس از آن فزع نكند .
در غير طاعت خدا بسيار خرج كنند و در طاعت خدا از كم دريغ دارند .
مال را در غير طاعت خدا صرف كنند و كسى دستشان را نگيرد .
مال‌هاى عظيم خرج شود در چيزهايى كه مورد غضب خداست .
لباس پشمينه در تابستان و زمستان بپوشند و در اين فضلى براى خود ببينند . از جهت ريا و خودنمايى و نظير اين پيرايه‌هاى ديگر كه به خود مىبندند كه نشانهء آن باشد كه مردان خدايند .
آخر اين امت اول ايشان را لعن كند . يا از جهت اختلاف مسلك و طريقه و يا از جهت اين‌كه مايل به دنيا شدند و اولين سبب عقب‌افتادگى ايشان شده‌اند .
غفلت از خدا و آخرت و ميل به دنيا و هوى و ضعف ايمان
غفلت از خدا و آخرت و ميل به دنيا و هوى و ضعف ايمان
پيروى هواهاى خود كنند .
به هواها و ميل‌هاى مردم رفتار كنند .
از آخرت غافل و به دنيا مشغول گردند .
عمل دنيا را بر عمل آخرت مقدم دارند .
همتى ندارند جز دنيا و بر دنيا افتاده مقيم و معتكف گشته ، نهايت اعتماد بر وى دارند .
ايمان به نجوم آورند و تكذيب قدر كنند .
حال مؤمن صالح و بندهء مطيع خدا
حال مؤمن صالح و بندهء مطيع خدا
مؤمن غمگين و حقير و ذليل باشد .
مؤمن ذليل باشد ، و منافق عزيز .