مهدى منتظر (عج) (فارسى) — الصفحة ٩٨

وضع مردم در طاعت خدا و خوف و خشيت

منكرات را ظاهر سازند .

منكرات نمايان گردد و مردم امر به منكر كنند .

امر به معروف ترك شود .

از معروف نهى كنند .

منكر معروف و معروف منكر شود .

امر به معروف و نهى از منكر را منكر شمارند .

نيكان ، فاجران را نهى از منكر نكنند .

پيرانشان امر به معروف و نهى از منكر نكنند .

در ترك امر به معروف و نهى از منكر و نشمردن او را از دين ، همه باهم مساوى باشند .

نه در مردم و نه در هيچ بلدى چيزى منكرتر از معروف و معروف‌تر از منكر نباشد .

امركنندهء به معروف ذليل باشد .

مؤمن قدرت بر انكار و نهى ندارد مگر به دل خود .

اگر كسى به حق تكلّم كند يا امر به معروف و نهى از منكر كند ، ديگرى به سوى او برخيزد و او را نصيحت كند كه اين امر از تو برداشته است .

آمال ، دراز و عمل‌ها كم باشد .

در اعمال خود رياكار باشند .

مىگويند آن‌چه را كه نمىكنند .

كار مردم بر رياء باشد كه هيچ خدا را منظور نكنند و خوف هم در دل ايشان نباشد .

خشوع برداشته شود تا اين‌كه يك نفر خاشع نبينى .