مهدى منتظر (عج) (فارسى) — الصفحة ١٢٤

كبر ، حسد ، حرص ، بخل ، دنائت و لئامت

وفا كم شود .

پيمان‌ها نقض شود .

آشنايان در وقت حاجت با يكديگر ناشناسى كنند ، بعضى از بعضى رو پنهان كنند .

اخوّت و برادرى در راه خدا كم شود .

كم‌تر چيزى كه پيدا شود برادرى است كه بتوان به او وثوق پيدا كرد .

مدح و ثنا زياد شود .

مدح مىكنند به صرف قول و زبان .

به وسيلهء مال از مردم طلب مدح كنند .

مرد حليم ، مكّار شمرده شود و مكّار ، حليم .

حلم را ضعف شمرند و ظلم را فخر دانند .

شخص با انصاف را ضعيف و كم خرد دانند .

سعى در نمّامى ظاهر شود .

اگر نمّامى ببينند از او استقبال كنند .

حرف كسى را امضاء نمىكنند ، مگر اين‌كه نمّام و سخن‌چين باشد .

بالا مىبرند قدر هر نمّام و سخن‌چين دروغگو را ، خداوند آنان را به زير مىافكند .

كبر و تكبر در دل‌ها به حركت آيد و نفوذ كند مانند نفوذ زهر در بدن .

حرص از اندازه به در و حسد آشكار ، از خود ظاهر كنند .

مردمان پست و لئيم بسيار و مردم شريف كم شوند .

غنى و ثروتمند نمىترسد مگر از فقر ، حتّى اين‌كه روز جمعه ما بين دو نماز سائل سؤال مىكند و كسى در كف او چيزى نمىگذارد .