مهدى منتظر (عج) (فارسى) — الصفحة ١٠٧
وضع معيشت و كسب
كم‌تر چيزى كه پيدا شود درهم حلال است .
ربا و مال‌هاى شبهه‌ناك را حلال شمارند .
به رشوه و ربا رفتار كنند .
به رباخوارى ركون كنند .
ربا ظاهر گردد و هيچ ملامت بر آن نشود .
ربا را سهل شمارند .
تجارشان بر ربا ، كار كنند .
پول‌هاى سحت فاش و آشكار شود و بر يكديگر سبقت گيرند .
سحت : از قبيل ربا و رشوه و قمار و قرعه‌كشى و كم‌فروشى و پول شراب و مسكرات و پول قضاوت و پول سگ و پول خوك و پول آوازه‌خوانى و زن‌هاى رقاصه و آوازه‌خوان و پول زنا و قيادت و پول تار و طنبور و آلات غنا و پول ميته و نجس‌فروشى و هرچه در شرع حرام است .
مرد ، معيشت خود را از كم‌فروشى كند .
كم‌فروشى كنند و از وزن و كيل بدزدند .
عيب را در وقت خريد و فروش كتمان كنند .
تاجر در تجارت خود دروغ بگويد ، زرگر در زرگرى خود و هر صاحب صنعتى در صنعت خود دروغگو باشد ، پس از اين جهت وسيله‌هاى كسب كم شود و راه معيشت بر ايشان تنگ گردد .
با شريكان خود به خيانت رفتار كنند .
زنان به كار مشغول شوند و با شوهران در كسب و تجارت شركت كنند از جهت حرص بر دنيا .
تجار زياد و ربح و سود كم باشد .
بازار همه ( در كسادى ) يكسان و به هم نزديك باشد ، در آن هنگام ببينى كه آن بگويد چيزى نفروختم و اين بگويد سودى نكردم ، پس نبينى به جز مذمت‌كنندهء جدا .