مهدى منتظر (عج) (فارسى) — الصفحة ١٠٥

وضع علماى سوء و رفتارشان و رفتار اهل منبر

علم برداشته شود و جهل آشكار گردد .

علماء بميرند و كم شوند .

دنيا را بالاى سر و علم را زير پا نهند .

علم دين را براى غير خدا بياموزند .

فقه و علم دين را براى غير دين بياموزند .

علماء را نشناسند مگر به جامهء نيك .

بر علماء قدح و ملامت كنند .

عالم نزد مردم پست و فاسق مكرّم باشد .

صاحبان آيات و احاديث را تحقير كنند و كسى كه ايشان را دوست دارد حقير شمارند .

علماء را بكشند چنان‌كه دزدان را مىكشند .

از علماء فرار كنند چنان‌كه گوسفند از گرگ فرار مىكند ، پس هرگاه چنين كنند خداوند ايشان را به سه چيز مبتلا كند :

اول : بركت را از اموال ايشان بردارد . دوم : سلطان جائر بر ايشان مسلط كند . سوم : از دنيا بىايمان بروند .

فقهاى هدايت ، كم و فقهاى ضلالت و خيانت بسيار .

فقيه ، فقه را براى غير دين فراگيرد و مطلوب او رياست است .

فقهاشان فتوى دهند به آن‌چه بخواهند .

علماشان بر طمع و كمى ورع باشند .

علماء بر در خانهء ستمگران رونده باشند .

علماى ايشان بدترين خلق خدايند .