مؤتمر علماء بغداد (اين است راه حق يا كنگره عالمان بغداد) (فارسى) — الصفحة ٢٨

شروع مناظره

برساند .

اين كار از عادىترين مردم نيز بعيد است ، چه برسد به خداوند عدالت‌گر و الا مرتبهء ستوده از هر نقص ؛ كه از گفتار مشركان و ستم‌كاران و الا و برتر است .

شاه فرياد زد : نه ! نه ! امكان ندارد كه خداوند انسان را مجبور به گناه كند و سپس او را به خاطر انجام آن گناه كيفر برساند ؛ اين ستمى آشكار است و خداوند از ستم و تباهى پاك و ستوده است :

« وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبيدِ » « 1 » .

خداوند نسبت به بندگان ، ستم‌كار نيست .

البتّه من گمان نمىكنم اهل سنّت نيز نظر عبّاسى را داشته باشند .

آن‌گاه شاه به وزير رو كرد و گفت : آيا اهل سنّت چنين اعتقادى دارند ؟ !

وزير گفت : آرى ! اين بين سنّيان مشهور است !

شاه گفت : چگونه چيزى مىگويند كه عقل نمىپذيرد ؟

وزير پاسخ داد : تأويلات و دليل‌هايى بر اعتقادشان دارند .

شاه اظهار داشت : هر چه دليل و تأويل بياورند ، باز هم عقل آن‌ها را نمىپذيرد و به نظر من تنها همان نظريّهء سيّد علوى درست است كه خداوند كسى را مجبور به كفر و گناه

( 1 ) . سورهء حجّ ، آيهء 10 .