نظام سياسى اجتماعى اسلام (فارسى) — الصفحة ٢٩
سياست در اسلام
« السِّياسَةُ اسْتِصْلاحُ الْخَلْقَ بِارْشادِهِمْ الىَ الطَّريقِ الْمُنْجى فى الْعاجِلِ وَ اْلآجِلِ » « 1 »
سياست عبارت از اصلاح خلق با ارشاد و هدايت آنان به راهى كه در دنيا و آخرت سبب نجاتشان مىگردد .
سياست در فرهنگ علوم سياسى ، بررسى كاركردهاى حكومت يا دولت ، مديريت امور همگانى ، احزاب سياسى و تدابيرى است كه حكومت به منظور ادارهء امور كشور اتخاذ مىكند و اين تدابير شامل سياست داخلى و خارجى مىباشد . « 2 »
امام خمينى ( قدس سره ) در مورد سياست مىفرمايد :
سياست اين است كه جامعه را هدايت كند و راه ببرد و تمام اين مصالح جامعه را مدّنظر بگيرد و اينها هدايت كند به آن چيزى كه صلاحشان‌است . « 3 »
سياست در اسلام
سياست در اسلام
در اسلام هميشه جنبه‌هاى معنوى عمل ، بر ديگر جنبه‌ها غلبه دارد و در سياست اسلامى نيز روح معنويت ، حاكم است . بر خلاف آنچه كه درجهان امروز وجود دارد و موضوع اصلى سياست ، حفظ قدرت و يا اعمال قدرت براى دنيا دارى است ، در اسلام قدرت جزئى از حوزهء كار سياست بوده و هدف سياست ، هدايت بشر به سوى كمال و تعالى ، ايجاد نظم و عدالت و جلوگيرى از ظلم و ستم است . اين مطلب تاآنجا اهميّت دارد كه امام على ( ع ) ملاك سياست را عدل دانسته ، مىفرمايد :
« مِلاكُ السِّياسَةِ عَدْلٌ » « 4 »
ملاك سياست عدالت است .
واژه « سياست » و « سياستمدارى » در منابع و متون اسلامى زياد به كار رفته و از ائمه معصومين ( ع ) به عنوان « سياستمداران مردم » و « عارف به مسائل سياسى » ياد شده است :
( 1 ) - اقرب الموارد ، طريحى ، ماده سوس .
( 2 ) - فرهنگ علوم سياسى ، على آقا بخشى ، انتشارات منذز ، واژهء سياست .
( 3 ) - روزنامهء اطلاعات ، 4 / 10 / 1359 .
( 4 ) - غررالحكم ، آمدى ، ج 7 ، ص 757 ، دانشگاه تهران ، 1361 .