نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — الصفحة ٨١

انكار واقعهء حرّه

7 - انكار واقعهء حرّه

ابن‌تيميه : « يزيد جميع اشراف را نكشت و تعداد كشته‌ها نيز به ده هزار نفر نرسيد و خون‌ها نيز به قبر پيامبر و روضهء او نرسيد و نيز كشتارى در مسجد او واقع نشد » . « 1 »

پاسخ : واقعهء حرّه رويدادى بسيار تلخ است كه سال 63 ه در زمان خلافت يزيد بين لشگر شام و مردم مدينه به وقوع پيوست و بايد آن را از فجايع تاريخ و در شمار زشت‌ترين حوادث سلطنت بنىاميه به حساب آورد . حرّه در لغت به سرزمين سنگلاخ و ناهموار گفته مىشود و واقعهء حره از آن رو چنين نام گرفت كه لشگريان شام از سمت شرقى مدينه يعنى ناحيهء سنگلاخى به مردم شهر هجوم بردند . « 2 »

قيام مردم مدينه اعتراض گسترده و مردمى عليه سياست‌ها و برنامه‌هاى حكومتى بود . اين جريان خودجوش اجتماعى پس از همدلى در انكار سلطهء بنىاميه صورت گرفت . در اين‌جا به برخى از عوامل قيام اشاره مىكنيم :

انكار واقعهء حرّه

1 - احساسات دينى

انس مردم مدينه با روش پيامبر و اصحاب آن حضرت سبب شده بود روح اسلام‌خواهى آنان در مقايسه با شاميان قوىتر باشد و نادرستى شيوهء حاكمان و واليان را آسان‌تر از ديگران دريابند . آنان شاهد فرمانروايى جوانى خام چون

( 1 ) منهاج السنه ، ج 4 ، ص 575 و 576 .

( 2 ) عيون الاخبار ، ابن قتيبه ، ج 1 ، ص 238 .