نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — الصفحة ٦٧
23 - نفى اعلميت امام حسن و امام حسين عليهما السلام
ب - فضايل امام حسين عليه السلام
1 - حاكم نيشابورى به سندش از سلمان نقل كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « حسن و حسين دو فرزندان من هستند . هر كس آن دو را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس مرا دوست بدارد خدا او را دوست خواهد داشت .
هر كس خدا او را دوست بدارد داخل بهشت خواهد كرد .
هر كس اين دو را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و هر كس مرا دشمن بدارد خدا او را دشمن داشته و هر كس خدا او را دشمن بدارد به جهنم خواهد برد » . « 1 »
2 - انس‌بن مالك مىگويد : « بعد از شهادت حسين‌بن على سر او را نزد ابن‌زياد آوردند . او با چوب به دندان‌هاى حضرت زد . در دلم گفتم چه كار زشتى مىكنى جايى را چوب مىزنى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مىبوسيد » . « 2 »
3 - معاويه به عبداللَّه‌بن جعفر گفت : « تو سيد و سرور بنىهاشم هستى ، او در جواب گفت حسن و حسين بزرگ بنىهاشم‌اند » . « 3 »
4 - ابن‌حجر عسقلانى مىنويسد : « حسين‌بن علىبن ابىطالب ، هاشمى ، ابوعبداللَّه ، مدنى ، نوهء رسول خدا و دسته گل او از دنيا و يكى از دو بزرگوار جوانان
( 1 ) . مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 166
( 2 ) . ذخائر العقبى ، ص 126
( 3 ) . كامل سليمان ، حسن‌بن على عليه السلام ، ص 173