نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — الصفحة ٢٣
روش‌هاى غلط ابن‌تيميه
4 - توسعه در عنوان بدعت
هر گونه نوآورى در دين را بدعت دانسته و آن را به ضلالت نسبت مىدهد و مىگويد :
الف ) گنبد و بارگاهى كه بر قبر صالحين و انبيا ، از اهل بيت و عامه بنا شده ؛ از بدعت‌هاى حرامى است كه در دين اسلام وارد شده . « 1 »
ب ) اعياد ، شريعتى از شرايع است كه در آن بايد از دستورات متابعت نمود نه آن‌كه بدعت گزارى كرد و اين عمل همانند اعمال مسيحيان است كه حوادث عيسى را عيد مىگيرند . « 2 »
5 - اصرار بر تجسيم
در يكى از فتاواى خود مىگويد : « آنچه در قرآن و سنت ثابت شده و اجماع پيشينيان بر آن است ؛ حق مىباشد . حال اگر از اين امر لازم آيد خداوند به جسميّت وصف شود اشكالى ندارد . زيرا لازمهء حق نيز حق است . « 3 »
6 - ادعاى اجماعات وهمى
وى مىگويد : « من تفاسيرى كه از صحابه نقل شده و احاديثى كه از آنان روايت گشته و بيش از صد تفسير بزرگ و كوچك را ملاحظه كردم . تا اين ساعت نيافتم يكى از
( 1 ) منهاج السنه ، ج 2 ، ص 435 - 437
( 2 ) اقتضاء الصراط المستقيم ، ص 293 - 295 ( درص 13 همين‌كتاب گذشت )
( 3 ) الفتاوى ، ج 5 ، ص 192