مؤتمر علماء بغداد (حقيقتى كه آن را همه مى پذيرند) (فارسى) — الصفحة ٨٣

شروع مناظره

سرزمين‌هاى اسلامى اداره مىشد ، بالأخره دستى پليد . . . . از آستين برآمد و در دوازدهم ماه رمضان سال 485 هجرى قمرى او را ترور كردند و پس از « نظام الملك » نيز « ملك‌شاه سلجوقى » را به شهادت رساندند . « إِنَّا للَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُون » .

اين دو بزرگوار در راه خدا به سبب حقيقت و ايمان كشته شدند ؛ شهادت براى آن دو و هر كه در راه خدا و به سبب حقيقت و ايمان كشته مىشود ، گوارا باد .

قصيده‌اى در سوگوارى شيخ بزرگ « نظام الملك » سروده شد كه بخشى از آن چنين است :

وزير « نظام الملك » ، گوهرى بود ارزشمند كه خداى رحمان او را از شرافت درست كرده بود .

وى بسيار ارزشمند بود ، ولى روزگار قدرش را ندانست و ان را به صدفش بازگرداند .

پس از بحث و گفت و گو ، مذهب حقّ را پذيرفت ؛ گفت و گويى كه با برهانى آشكار حق را آشكار ساخت .

دين تشيّع حقيقت دارد و در اين مورد شكّى نيست ولى دين‌هاى ديگر سراب گذرايى هستند .

ليكن كينه‌اى چركين و ديرين سبب شد او را ترور كنند ، و او به ماهى درخشنده در شبى تاريك مبدّل شد .

هزاران سلام خدا پيوسته بر او نثار باد و در بهشت جاودانه و غرفه‌هاى آن ، روح او را بنوازد .