مؤتمر علماء بغداد (حقيقتى كه آن را همه مى پذيرند) (فارسى) — الصفحة ٦٨

شروع مناظره

علوى فرمود : اين سبب . . . . ناخشنودى شيعيان از « ابابكر » و « عمر » است .

( وى افزود : ) يكى از چيزهايى كه مىتواند تو را رهنمون شود تا دريابى كه « ابابكر » و « عمر » اين جرم و جنايت را انجام داده‌اند آن است كه تاريخ‌نويسان بازگفته‌اند : حضرت فاطمه عليها السلام در حالى از دنيا رفت كه بر ابابكر و عمر خشمگين بود .

اين در حالى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند :

إنّ اللَّه يرضى لرضا فاطمة ، ويغضب لغضبها . « 1 »

واقعيّت آن است كه خداوند براى رضايت فاطمه راضى و خشنود مىشود و به خاطر غضب فاطمه نيز غضبناك و خشمگين مىگردد .

اين در احاديث فراوانى وارد شده است .

اى پادشاه ؛ خوب مىدانى كه عاقبت كسى كه خداوند بر او خشم كند چه خواهد بود !

شاه رو به وزير كرد و گفت : آيا اين حديث درست است كه « فاطمه عليها السلام در حالى از دنيا رحلت كرد كه بر ابابكر و عمر خشمگين بود » ؟ !

وزير پاسخ داد : آرى ؛ محدّثان و تاريخ‌نويسان اين حديث را بازگو كرده‌اند .

( 1 ) . « إنّ اللَّه تبارك و تعالى ليغضب لغضب فاطمة ويرضى لرضاها » . ( بحار الأنوار : 43 / 26 )