مؤتمر علماء بغداد (حقيقتى كه آن را همه مى پذيرند) (فارسى) — الصفحة ٦٧

شروع مناظره

فشرده شد و جنينش سقط گرديد و ميخ در ، در سينه‌اش رفت و فرياد زد :

پدرجان ؛ اى رسول خدا ؛ بنگر كه پس از تو از پسر خطّاب و پسر ابى قحافه چه مصيبت‌هايى مىبينيم !

عمر به اطرافيان خود نگريست و گفت : فاطمه را بزنيد .

با اين دستور . . . ، تازيانه‌ها بر حبيبهء رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم زده شد و به حدّى آن بانو را كتك زدند كه بدنش خون‌آلود شد .

آثار اين فشار . . . . و ضربه‌هاى دردناك در بدن حضرت فاطمه عليها السلام باقى ماند و همچنان بيمار بود و اندوهناك به سر برد تا آن‌كه چند روز پس از پدرش از دنيا رحلت نمود .

بدين سان ، حضرت فاطمه عليها السلام شهيدهء خاندان نبوّت است ؛ حضرت فاطمه عليها السلام به واسطهء عمر بن خطّاب كشته شد .

شاه به وزير گفت : آن‌چه علوى گفت راست است ؟ !

وزير گفت : آرى ؛ من در تاريخ‌ها سخنان علوى را ديده‌ام .