مؤتمر علماء بغداد (حقيقتى كه آن را همه مى پذيرند) (فارسى) — الصفحة ٤٧

شروع مناظره

أنا مدينة العلم وعليّ بابها ، فمن أراد المدينة والحكمة فليأت الباب . « 1 »

من شهر علم هستم و على راه ورود به آن است ، پس هر كس اين شهر و حكمت را مىخواهد بايد از در آن وارد شود .

خودش نيز فرموده است :

علّمني رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم ألف باب من العلم ، يفتح لي من كلّ باب ألف باب . « 2 »

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هزار در علم را به من آموخت كه از هر يك ، هزار در ديگر براى من گشوده مىشود .

روشن است كه عالم و دانا بر شخص جاهل و نادان مقدّم و پيشتر است ؛ خداوند مىفرمايد :

« هَلْ يَسْتَوِى الَّذينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذينَ لايَعْلَمُونَ » . « 3 »

آيا كسانى كه مىدانند با كسانى كه نمىدانند يكسانند ؟

سوّم آن‌كه على عليه السلام از غير خود بىنياز بود ، ولى جز او محتاج و نيازمند به سوى او بودند ؛ مگر « ابابكر » نگفته است : مرا رها كنيد ؛ من در حالى كه على ( عليه السلام ) در بين شماست بهترينتان نيستم . « 4 » مگر « عمر » در بيش از هفتاد موضع نگفته است :

( 1 ) . إحقاق الحقّ : 4 / 376 ، و ج 5 / 52 . ( 2 ) . إحقاق الحقّ : 4 / 342 ، و ج 6 / 40 . ( 3 ) . سورهء زمر ، آيهء 9 . ( 4 ) . إحقاق الحقّ : 8 / 240 .