مؤتمر علماء بغداد (حقيقتى كه آن را همه مى پذيرند) (فارسى) — الصفحة ٤٢

شروع مناظره

سودى نمىبخشد مگر آن كه دست از تعصّب و لج‌بازى بردارند .

خداى تعالى مىفرمايد :

« وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها » « 1 » .

اگر هر نشانه‌اى ببينند به آن ايمان نخواهند آورد .

هم‌چنين مىفرمايد :

« سَواءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُم لايُؤمِنُونَ » « 2 » .

برايشان تفاوتى ندارد كه ايشان را بترسانى يا بيم ندهى ؛ ايمان نمىآورد .

سوّم آنكه افرادى كه ايشان را به خلافت برگزيدند ، در انتخاب خويش اشتباه كردند ، چنان كه عدّه‌اى از مسيحيان نيز اشتباه كردند و گفتند : « مسيح » ، پسر خداست » و يهوديان نيز راه را اشتباه رفته و گفتند : « عزير پسر خداست » .

بنابراين ، انسان بايد از خدا و رسولش پيروى كند و به دنبال حقيقت باشد نه اين كه از كارهاى اشتباهو نادرست مردم پيروى كند ؛ خداى تعالى مىفرمايد :

« أَطيعُوا اللَّهَ وَأَطيعُوا الرَّسُولَ » « 3 » .

( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 146 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيه 10 . ( 3 ) . سورهء نساء ، آيهء 59 .