ولايت فقيه (فارسى) — الصفحة ٨٨
بيعت واجب الوفا است
در روايات فراوان ، بيعت را همچون طوقى دانسته است كه گردن بيعت‌كننده را فراگرفته ، و بيعت انسان را گريبانگير و گردن‌گير آن مىداند . و نكث بيع يا نقض عهد و شكستن پيمان را از گناهان بزرگ مىشمارد .
ثقة الاسلام كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :
« من فارق جماعة المسلمين و نكث صفقة الامام ، الى اللّه - عز و جل - أجذم » « 1 » .
صفقة : دست به دست دادن در هنگام بيعت است .
هركه از انبوه مسلمانان كناره گيرد . و بيعت خود را با امام نقض كند . روز قيامت در حالى محشور مىشود كه او را خوره گرفته است .
شيخ المحدثين ، صدوق ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه پيامبر اكرم عليه السّلام فرمود :
« ثلاث موبقات : نكث الصفقة ، و ترك السنّة ، و فراق الجماعة » « 2 » .
سه چيز موجب هلاكت است : نفض بيعت ، ترك سنّت ، جدا شدن از جماعت .
ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود :
« و من مات و ليس فى رقبته بيعة لإمام ، مات ميتة جاهلية . و لا يعذر الناس حتى يعرفوا إمامهم » « 3 » .
هركه در گردن خود بيعت با امام وقت را نداشته باشد ، همانند دوران جاهليّت خواهد مرد . و پذيرفته نيست عذر كسى تا امام خويش را بشناسد .
روايات در زمينهء ضرورت بيعت و حرمت نقض عهد با امام وقت ، از حدّ تواتر افزون است . ازاين‌رو ، بيعت كه پيمان وفادارى نسبت به مقام ولىّ امر است ، يك واجب تكليفى است ، و شكستن آن از گناهان كبيره محسوب مىشود و كتاب و سنت و عقل و سيرهء عقلا ضرورت آن را ايجاب مىكند .
بنابراين نيازى نيست كه براى اثبات لزوم پايبندى به بيعت ، به سراغ باب وكالت رفته و آن را يك وكالت لازم بگيريم و با تكلّف و دشوارى از بيعت چهره‌اى تصوير
( 1 ) . كافى شريف ج 1 ص 405 . كتاب الحجة باب النصيحة لائمة المسلمين . ( 2 ) . خصال - ابواب الثلاثة حديث 13 ص 85 ج 1 . ( 3 ) . بحار الانوار ج 27 ص 126 حديث 116 .