ولايت فقيه (فارسى) — الصفحة ٨٧

بيعت واجب الوفا است

« إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ ، يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ » « 1 » .

و وفاى به اين عهد را - كه عمل به شريعت است - تجارتى دانسته كه هرگز كساد ندارد :

« إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ » « 2 » .

ثالثا ، وفاى به اين عهد را از لوازم ايمان گرفته است :

« وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ » « 3 » .

« وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا » « 4 » .

رابعا ، نكث بيعت ( نقض پيمان ) را گناه شمرده است :

« فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ » « 5 » .

و از هرگونه عهد شكنى ، با عنوان « نكث » ياد كرده كه مستوجب كفر و جواز قتال است .

« وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ . أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ . . . » « 6 » .

و اگر پيمان شكستند و بر دين طعنه وارد ساختند پس با سران كفر بجنگيد زيرا اينان را تعهّدى نيست باشد تا بس كنند . آيا نمىجنگيد با گروهى كه پيمان شكسته‌اند ؟ !

امام أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايد :

« و أمّا حقّى عليكم فالوفاء بالبيعة ، و النصيحة فى المشهد و المغيب ، و الإجابة حين أدعوكم و الطاعة حين آمركم » « 7 » .

آنچه حقّ من بر شما است آن است به پيمان خود پايبند باشيد . و در حضور و پشت‌سر ناصحانه برخورد كنيد . و هرگاه شما را مىخوانيم إجابت كنيد ، و آنچه دستور مىدهم فرمانبردار باشيد .

( 1 ) . سورهء فتح 48 : 10 . ( 2 ) . سورهء فاطر 35 : 30 . ( 3 ) . سورهء فتح 48 : 10 . ( 4 ) . سورهء بقره 2 : 177 . ( 5 ) . سورهء فتح 48 : 10 . ( 6 ) . سورهء توبه 9 : 12 - 13 . ( 7 ) . نهج البلاغة خطبه : 34 .