النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ٧٧

باب اوّل در توحيد است

باب اوّل در توحيد است

باب اوّل در توحيد است

بدان كه حقيقت توحيد اعتقاد جازم ثابت مطابق واقع است به عدم شريك واجب در الوهيت و خواصّ آن از اسما و صفات ؛ و اظهر خواصّ الوهيت وجوب وجود است .

و امّا مراد از توحيد در اين مقام - كه اوّل اصول خمسه است - [ 13 ] معرفت اللّه تعالى است به ذات و صفات . « 1 » و تسميهء اين معرفت به توحيد ، از قبيل تسميهء كلّ به اسم جزء اشرف و افضل اجزا است . و شكّ نيست كه اثبات توحيد « 2 » به اين معنى ، موقوف است اوّلا بر اثبات وجود واجب ؛ و تمامى ابحاث متعلّقهء به ذات و صفات سبعهء واجب مندرج است در اين باب ، چنانچه بعد از اين به تفصيل خواهد آمد ؛ إن شاء اللّه تعالى .

( 1 ) . ح : قال الشيخ فى تعليقاته : و نحن نعرف الأوّل أنّه واجب الوجود بذاته معرفة أوّلية من غير اكتساب . « منه » [ التعليقات ، ص 35 ] . در نسخهء « ش » اين حاشيه وجود ندارد . ( 2 ) . ح : قال أمير المؤمنين على ( ع ) فى دعائه : « و أسئلك بتوحيدك الذى فطرت عليه العقول و أخذت به المواثيق و أرسلت به الرسل - صلوات اللّه و سلامه عليهم - و أنزلت به الكتب و جعلته أوّل فرائضك و نهاية طاعتك . فلم تقبل حسنة إلّا معه و لا تغفر سيّئة إلّا بعده » . هذا حديثه - سلام اللّه عليه - و كفى به شهيدا ؛ فتدبّر فيه ، فإنّه من باب جوامع الكلم ؛ « منه » . در نسخهء « ش » اين حاشيه وجود ندارد .