النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

2 . قطبشاهيان

بر خصم مظفّريم سلطان * با ما نظرى ز هشت و چارست

* * *

در محبّت خسروان را از اطاعت عار نيست

ملك عشقست اين و اينجا حاكمى جز يار نيست

بسكه از حدّ بيش مىخواهم به دل مهر تو را

صد جهان مهر تو در دل دارم و بسيار نيست

در گلستان محبّت گر درآيى چون خليل

روشنت گردد كه از آتش تو را آزار نيست

تا تو در دل آمدى ، غيرى ندارد ره درو

در حريم خاص شه ، نامحرمان را بار نيست

مدّعى گر دعويى دارد ، مسلّم داشتيم

روشنش بادا كه ظلّ اللّه دعوى دار نيست

* * *

نااميد از خود مكن دل را پس از چندين اميد

گر نسازى كار او ، بارى بگو خواهيم ساخت « 1 »

سلطنت عبد اللّه قطبشاه مصادف بود با رشد و فزايندگى قدرت تيموريان در شمال . در اين زمان بود كه او رنگ زيب - يكى از حاكمان تيمورى - به سرزمين و مقرّ حكومت قطبشاهيان حمله كرد ؛ و پس از غارت حيدرآباد و به اسارت در آوردن قطبشاه ، از امپراتور مغول كسب اجازه كرد .

امپراتور مغول در سال 1066 ه . ق . با قطبشاه مصالحه كرد و طبق توافق طرفين مقرّر شد كه قطبشاه :

1 . ساليانه ماليات بدهد .

2 . بخشى از زمينهاى تحت حكومت خويش را در اختيار مغولان قرار دهد .

( 1 ) . ر . ك : حديقة السلاطين ، صص 19 - 25 ؛ محبوب الزمن ، صص 740 - 749 ؛ كلام الملوك ، صص 55 - 112 و عرفات العاشقين ، برگ 434 - 435 ، به نقل از كاروان هند ، ج 1 ، مقدّمه ، صص 41 - 42 .