النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ٢١٦

3 . اشعار

در محبّت خسروان را از اطاعت عار نيست * ملك عشقست اين و اينجا حاكمى جز يار نيست 26

دودكش مطبخ جودت سپهر * شمسهء ايوان رفيع تو مهر 71

روز جلال تو مصون از زوال * ملك تو محروس ز عين كمال 71

رهى نمىبرم و جاده‌اى نمىدانم * بجز محبّت مردان مستقيم احوال 51 ، 36

ز خوبيهاى هند اين خوبيش بس * كه هرگز نيست كس را كار با كس 33

ستم از غمزه مياموز كه در مذهب عشق * هر عمل اجرى و هر كرده جزايى دارد 124

شاه فلك بندهء دربان او * مشعل مه شمع شبستان او 71

شبنم مگو كه بر ورق گل فتاده است * كان قطره‌ها ز ديدهء بلبل فتاده است 31

شكر شكر شوند همهء طوطيان هند * زين قند پارسى كه به بنگاله مىبرند 35

صيت تو با باد صبا هم عنان * كلك تو با مرغ جزا هم زبان 71

طبع تو گلدستهء باغ فلك * رأى تو آيينهء روى ملك 71

عرصهء ميدان تو بادا فلك * چاوش ايوان تو بادا ملك 71

على الحقّ حجة الاسلام او بود * على القطع افضل ايام او بود 70

فنا نهايت كردار حقّ پرستان است * ولى به عشق تو اين شيوه اوّلين قدم است 15

گر چه از حكم قضا جان جهان بر باد رفت * يافت عالم از مسيح تازه‌اى جان نوى 25

گر صفاهان نو شد از شاه جهان ، عبّاس شاه * حيدرآباد از تو شد شاها صفاهان نوى 25

مدّعى گر دعويى دارد ، مسلّم داشتيم * روشنش بادا كه ظلّ اللّه دعوى دار نيست 26

معين دين و دنيا را تويى مهر * كه شهرستان علمم را تويى در 70

من غم عالم ندارم ، عاشقى كار من است * پادشاه كشور عشقم ، خدا يار من است 24

نااميد از خود مكن دل را پس از چندين اميد * گر نسازى كار او ، بارى بگو خواهيم ساخت 26

نكهت انفاس تو يحيى العظام * خدمت درگاه تو اقصى المرام 71

نگاه گرم كسى آرزو پرستم كرد * و گرنه همّت من فوق شادى و الم است 15

نيست زنجير جنون در گردن مجنون زار * عشق ، دست دوستى در گردنش افكنده است 31

وه چه ايران ، آن چنان ايران كه آيد در نظر * رو به هر جانب كه آرى ، باغ رضوان نوى 25

هر چند به چار حدّ گردون * هر سو نگريم ، كارزارست 25

يادگار جدّ و عمّم سلطان محمّد قطبشاه * آنكه هندستان ز فيضش گشته ايران نوى 25