النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ١٩٢

اشراق در ايمان مقلّد

اشراق در اهل سعادت در روز قيامت

اشراق در اهل سعادت در روز قيامت

بدان كه بعضى از محقّقان گفته‌اند كه سعادت خلايق در آن است كه اعتقاد كنند اشيا را « 1 » بر وجهى كه اشيا بر آن وجه‌اند در نفس امر و در واقع ، اعتقادى جازم ثابت ، تا « 2 » منتقش شود دلهاى خلايق به صورى كه موافق حقايق حقّه باشد ، چنان چه بعد از انتقال از اين دار ملال بر آن عالم پر فيض و افضال ، مشاهده كند اشيا را بر آن وجهى كه اعتقاد كرده بود . پس در رؤوس اشهاد فضيحه [ 225 ] نمىشود ، و به خوارى جهل مركّب مبتلا « 3 » نمىشود ، و هم به آتش دوزخ نمىسوزد .

پس هر كس كه اعتقاد كند حقيقت آنچه حقّ باشد در ذات و صفات حقّ سبحانه و در كتب آسمانى و در حقّ پيغمبران و روز قيامت و حشر جسمانى ، چنان چه باشد ، اگر چه بىدليلى كلامى باشد ، پس او در قيامت از اهل سعادت است و از آتش صورى و معنوى خلاص است . چه حقّ سبحانه تكليف نفرمود بندگان را مگر به اين قدر ، و اين سخن به اخبار متواتره از جانب حضرت رسالت - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - معلوم شده ؛ و اللّه أعلم .

اشراق در ايمان مقلّد

اشراق در ايمان مقلّد

بدان كه بعضى از معتزله بر آن رفته‌اند كه اللّه تعالى [ 226 ] تكليف كرده بعضى از عقلا را به فكر و نظر در معرفت اللّه ، و آن طايفه [ اى از ] اصحاب فكر و نظرند كه استعداد آن دارند ؛ و بعضى را تكليف فرمود به تقليد ، و آن عوام خلايق و نسوان و ضعفاء العقول‌اند ، مثل زنگيان ؛ چه عجز ايشان از نظر بغايت ظاهر است ، لكن مكلّفند به آنكه تقليد اهل حقّ كنند و از تقليد اهل باطل محترز باشند .

( 1 ) . س : - را . ( 2 ) . س : - تا . ( 3 ) . س : متبلد .