النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦
تحقيق در وجوب افضليت امام
تحقيق در طريق تعيين امام از ديد اماميه
تحقيق در طريق تعيين امام از ديد اماميه
بدان كه پيش اماميه واجب است كه امامت امام معيّن به نصّ الهى ثابت شود و به اجماع امّت ثابت نمىشود ، چنان چه اشاعره « 1 » بر آن رفته‌اند .
و برهان [ 138 ] بر اين مدّعا آن است كه ثابت شد كه مىبايد كه امام معصوم باشد ، و بىشبهه عصمت امرى خفى است كه غير حقّ سبحانه كسى نمىداند كه معصوم كيست « 2 » . پس واجب است كه امام « منصوص عليه بإمامته « 3 » » باشد از جانب حقّ سبحانه تا معلوم شود كه معصوم است ؛ و هو المطلوب .
تحقيق در وجوب افضليت امام
تحقيق در وجوب افضليت امام
بدان كه پيش اماميه واجب است كه امام افضل اهل زمان خود باشد . و برهان بر اين مدّعا آن است كه امام يا افضل اهل زمان است ، يا مساوى ايشان است در « 4 » فضيلت ، يا مفضول است و ايشان افضلند ؛ و بىشكّ تقديم مفضول بر افضل ، قبيح است عقلا و قبيح عقلى جايز نيست ، و در مساوى « 5 » [ 139 ] ترجيح بلامرحّج لازم مىآيد و آن جايز نيست . پس واجب باشد كه امام افضل اهل زمان خود باشد ؛ و هو المطلوب .
( 1 ) . س : - اشاعره . ( 2 ) . ش : + و غير معصوم كيست . ( 3 ) . ش : بامامت . ( 4 ) . ش : درين . ( 5 ) . در حالت تساوى ، سه وجه متصوّر است كه هر سه باطلند : 1 . تقديم و ترجيح يكى بر ديگرى 2 . امامت هر دو 3 . امام نبودن هيچ يك از آن دو . بطلان وجه اوّل - همان گونه كه در متن نيز به آن اشاره شده است - بدان خاطر است كه مستلزم ترجيح بلا مرجّح است ، و ترجيح بلا مرجّح از محالات است و مستلزم محال خود امرى محال و باطل است . بطلان وجه دوم به خاطر آن است كه تمامى علما اجماع دارند كه در زمان واحد ، دو نفر در منصب امامت و رياست عامّه قرار نمىگيرند . بطلان وجه سوم نيز به جهت ادلّه‌اى است كه دلالت دارند كه زمين هيچ‌گاه از حجّت خدا خالى نخواهد ماند .