النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

[ 135 ] تحقيق در وجوب عصمت امام

تحقيق در وجوب نصب امام

بدان كه اماميه بر آن رفته‌اند كه واجب است بر اللّه تعالى كه نصب فرمايد شخصى را به نيابت نبىّ بعد از نبىّ ، به امامت و رياست عامّه ، همچنان كه بعثت انبيا - سلام اللّه عليهم - واجب است بر اللّه تعالى .

و برهان بر اين مدّعا آن است كه نصب امام لطف است نسبت [ 134 ] با بندگان ، و هر چه لطف است نسبت با بندگان ، بر حقّ سبحانه واجب است . پس نصب امام واجب باشد ؛ و هو « 1 » المطلوب .

امّا صغرى ، پس بديهى است . از براى آنكه به بديهه معلوم است كه مردم هر گاه كه ايشان را پادشاهى مهيب باشد كه بازدارد ايشان را از معاصى و تحريص كند ايشان را بر فعل طاعت ، مردم به واسطهء امر و نهى امام ، متوجّه طاعت مىشوند ، و ترك معصيت مىكنند ، و از فساد دور تر مىشوند « 2 » و به صلاح نزديك مىشوند . پس نصب امام و تعيين او واجب باشد بر خداى تعالى .

و امّا كبرى ، پس ظاهر شد از آنچه گذشت در بيان وجوب بعثت انبيا بر اللّه تعالى . چه فى الحقيقه دليل هر دو يكى است ، و اللّه أعلم .

[ 135 ] تحقيق در وجوب عصمت امام

بدان كه اماميه بر آن رفته‌اند كه امام واجب است كه معصوم باشد . و برهان بر اين ، آن است كه سبب احتياج خلق به امام ، عدم عصمت خلق است . پس اگر امام هم معصوم نباشد ، محتاج به امامى دگر شود ، و همچنين مىرود ، يا تسلسل لازم مىآيد ، يا آنكه امام معصوم باشد ؛ و هو المطلوب .

( 1 ) . س : - هو . ( 2 ) . س : - و ترك معصيت مىكنند ، و از فساد دور تر مىشوند .