تاريخ جديد يزد ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

ذكر حمام امير غياث الدين على

غوث خلايق شده‌ام زين سپاس ( ؟ ) * عقل كند فهم سخن زين قياس

اسم همايون ز علّو علا * دم زند از حيدر خيبرگشا

مايهء تطهيرم از اين چشمه دان * آيت تطهير كند اين بيان [ 120 ]

لا جرم آن را كه بود ره به ما * رسم طهارت بود ، آئين صفا

صبح كه سوسن شكفاند چمن * روى نهد از همه سوئى به من

وين حرم محترم دلنواز * رُفته بود ، شسته به آب نياز

جستن مهمان همه شأن بىفسوس * گر به مثل سنگ بود پاى بوس

عنصرئى كز همه برتر بود * خانهء او گرم و منّور بود

نسبت هركس كه پژوهى « 1 » به راز * عزم وضو باشد و قصد نماز

غسل كه از بهر عبادت بود * عادت ارباب سعادت بود

كس به كسش كار نه از نيك و بد * هركس و خاريدن اندام خود

رسم بسى خلق چنين است و بس * گر تو كنى يارى بارى هوس

خادم آزاده پس آماده است * منتظر خدمتى استاده است

جمله صفاهاى كدورت‌زدا * شيوهء خود را يد بيضا نما

هم به خلا هم به ملا محرم‌اند * روى به رو هم‌بغل و همدم‌اند

بسته ميان خدمت پاكان كنند * سرورى مشكلى آسان كنند

داس ز الماس وز هر كشت‌تر * سنبل و ريحان دروند از هند

هركه از ايشان بكشد مالشى * پاك شود از همه آلايشى [ 121 ] / 102 /

سعى كن و از پى آلودگى * پاك شو و شاد به آسودگى

آدم از آن دانه كه بىصرفه خورد * عور شد از جامعه ولى صرفه كرد

تا نشد آلوده به چرك گناه * راست نشد خلعت « ثُمَّ اجْتَباهُ »

نزد غنى تايب و عريان شدن * به كه دم از لحن مسيحا زدن

آدمئى حال پدر ياد كن * نفس ز زرق « 2 » گنه آزاد كن

بهر تو اين گلشن كجلى نورد * تافته‌اند از چه نشينى تو سرد

چيست جهان مسلخ حمّام عشق * تا تو شوى پاك در ايّام عشق

( 1 ) . مل : بگوئى . ( 2 ) . مل : چرك .