تاريخ جديد يزد ( فارسى ) — الصفحة ٩٣
ذكر عمارت مرتضى اعظم سعيد امير غياث الدين على طاب ثراه
ذكر عمارت مرتضى اعظم سعيد امير غياث الدين على طاب ثراه
ذكر عمارت مرتضى اعظم سعيد امير غياث الدين على طاب ثراه
مرتضى اعظم سعيد امير غياث الدين على بن مرتضى سعيد سيّد لطف اللّه الحسينى طاب اللّه ثراه [ 117 ] در محلهء در مدرسهء عبد القادريه به سر كوچهء كامرانان « 1 » خانهء عالى ساخته و باغچه‌اى در خلف آن مشجّر ، و بادگير رفيع كه مثل خود ندارد برآورده ، و ديوانخانه در جنب آن ساخته در غايت خوبى ، و ساباطى عالى بر درگاه آن خانه ساخته و كتابهء كاشى به خط مولاناى سعيد شمس الدين محمّد شاه حكيم ثبت كرده و قصيدهء غرّا در توحيد از سخنان مولانا كمال الدين خواجو كرمانى نوشته ، و در وصف آنجا مولاناى اعظم شرف الدين على يزدى فرموده :
مثنوى
خواجه وطن در حرم دادگير * جام طلب ملكت جم بادگير
چرخ به سرگشته ازين باده است * خفته زمين بىخبر افتاده است
جام جهان است و ميش حسن دوست * باد به دستش نه كه سرمست اوست
مست و نبرديم به ميخانه بوى * دوست نه پيدا و بجز دوست كوى
بود ( ؟ ) در خلق بكل بسته بود * هست و همان است كه پيوسته بود
داشت نهان گنجى از اندازه بيش * خواست كه ظاهر كند اسرار خويش
خواهش بىعلّتش از فيض عام * كرده بنا خانه و آن شد تمام
خانه مگو عالمى آراسته * روضهء آماده و پيراسته
فرش بديعش به قرار استوار * سقف رفيعش چو فلك زرنگار [ 118 ]
اى كه ز تست اين همه ناز و نعيم * خالق بىچونى و ربّ رحيم / 100 /
هيكل آدم كه سرشتى ز طين * ذكر خلافت شد و سلطان‌نشين
خانهء دل را كه توسازى منير * ساختى از راه نفس بادگير
خانه به احسان تو معمور شد * بخت درآمد ز در و سور شد
خانه خدا را به سلامت بدار * حاجت او را به كرامت برآر
( 1 ) . م ، مل : كامرايان .