الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٧

ترجمه اشعار در مقدّمه مصححان « 1 »

1 - 4 كان القلب . . . ص 6 گويى دل شبى كه گفته شد ليلاى بنى عامر صبحگاهان يا شامگاهان كوچ داده مىشود ( - گويى دل ) مرغ سنگ‌خوارى بود كه به دام افتاد و شب را با آن گلاويز بود و بالش در آن گرفتار آمد .

آن مرغ را دو جوجه بود كه در لانه‌اى محبوس شدند ، باد در لانه‌شان مىپيچيد ، پس آن مرغ نه شباهنگام به آنچه آرزو داشت نايل آمد و نه بامدادان مر او را رهايى بود .

5 - 8 و ما اسجد اللّه . . . ص 11 خداى فرشتگان را به سجده براى آدم وادار نكرد جز به سبب اين كه شخصى مانند من در نسل او بود .

و اگر شيطان مىدانست ، به خاطر من پيش از فرشتگان به سجده در مىافتاد .

پس اى پروردگار ابراهيم نه برترى ابراهيم و نه برترى موسى و نه برتريى كه پيامبر ( خاتم الانبياء ) بر پيامبران دارد به من عطا شده است .

پس از چه رو براى من تنها در ميان مردم هزار فرعون و هزار نمرود و هزار ابو جهل وجود دارد .

9 - 10 فكونك فى الظهر . . . ص 12 پس وجود تو در پشت آدم با نحوستى كه دارى ، آدم را هنگامى كه معصيت كرد ، از بهشت فرودآورد .

( 1 ) - از اين صفحه تا آخر كتاب ارقام سخت راست شماره اشعار و ارقام سمت چپ شماره صفحات متن « الجمان » است .