اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٩

رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

همانا رزم با كفو كريم است * كه دل در سينه‌اش از غم دو نيم است

ز جا جنبيد آن درياى آهن * به قصد قتل آن تمثال ذو المن

ستمكر كافرى زان جمع كفّار * روان شد سوى شه با تيغ خونخوار

بهندى تيغ آن مردود گمراه * سر افسر بريد از نقش اللَّه

بريده افسر ياقوتى از خون * بدور افكند آن داراى گردون

( 1 )

سوى خرگاه شد شاه مظفّر * طلب فرمود دستارى ز خواهر

يكى دستار برد آن دل شكسته * به صد حسرت ، به نزد شاه خسته

به سر بربست دستار آن شه فرد * دگر آهنگ جنگ قوم دون كرد

سوى جنگ عدو آن شاه كرّار * روان گرديد چون حيدر دگر بار

گريزان گشت آن لشكر ز ميدان * گروهى گشته جمعى زار و نالان

به مركز باز شد سلطان ابرار * كه آسايد دمى از رزم و پيكار

فلك سنگى فكند از دست دشمن * به پيشانى وجه اللَّه أحسن

چو زد از كينه آن سنگ جفا را * شكست آئينهء ايزد نما را

كه گلگون گشت روى عشق سرمد * چو در روز أحد روى محمّد

بدامان كرامت خواست آن شاه * كه خون از چهره بزدايد به ناگاه

دل روشن‌تر از خورشيد روشن * نمايان شد ز زير چرخ جوشن

يكى الماس وش تيرى ز لشكر * گرفت اندر دل شه جاى تا پر