اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

سپه پيچيده ، بر هم همچو طومار * نه صف بر جا نه لشكر نه سپهدار

ملخ‌سان آن گروه سست پيمان * پراكنده شدند اندر بيابان

به خون آمد شناور ذو الجناحش * گهى در قلب و گاهى در جناحش

همى فرمود در هنگامهء جنگ * كه مرگ اولى بود از بردن ننگ

رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

( 1 )

عطش زور آور آمد بر تن عشق * كه تار افتاد چشم روشن عشق

ربودش تشنگى از دست چاره * ز ميدان سوى آب افكند باره

فرات از ديدن آن شاه ذيجود * غبار غم گرفت و شد گل آلود

براق عشق را پيغمبر عشق * مخاطب كرد و گفت اى صرصر عشق

بنوش آب اى براق پر شكسته * كه هستى از عطش نالان و خسته

سمند از آب سر بگرفت بالا * بر من عشق ، گفت اى شاه و الا

گوارا نيست بر من آب كوثر * تو باشى تشنه ، اى سبط پيمبر

كفى از آب آن ميراب رحمت * همى بگرفت با صد رنج و رحمت

رها شد تيرى از آن قوم ميشوم * ابر حلقوم آن سلطان محروم

نخورد آب و دهانش گشت پرخون * شد آن فلك نجات از آب بيرون

جگر تفتيده و تن پر جراحت * به مركز شد ز بهر استراحت