اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

اتمام حجّت امام ( عليه السّلام )

در اين حاجت به من منّت گذاريد * يكى از مسلمينم برشماريد

به دو گفتند قوم اى خامس آل * كنون بر دامنت بند است چنگال

محالست اينكه به رهانيمت از دست * نه بتوانى از اين ميدان برون جست

اگر تنها و كردارى مددكار * رهائى نيست ز اين رزم و پيكار

لهيب عشق چون برزد زبانه * عطش آمد در اين گوهر بهانه

دوم حاجت بدان خونخوار كافر * چنين فرمود آن ميراب كوثر

عطش بربوده از تن هوش و تابم * همانا شايق يكجرعه آبم

جگر تفتيده چشمم گشته تاريك * به جانان وصل جان گرديد نزديك

به آبى گر كنيدم ميهمانى * به كوثر ميكنمتان ميزبانى

كنيد ار هستتان خوفى ز محشر * بدين حاجت ادا حقّ پيمبر

ابر آب آفرين آن قوم ميشوم * همى گفتند بادا ، بر تو معلوم

كه گر دنيا سراسر پر شود آب * نخواهى گشت از آن آب ، سيراب

سوم حاجت خديو افسر و تخت * به گفت اى گمرهان آهنين رخت

ابا اين لشكر انبوه خونخوار * چسان رزم آورد يكتن دل افكار

يكايك اندر آئيدم به ميدان * كه شايد كار رزم افتد به آسان

يكى فرياد زد زان جمع لشكر * به شاه تشنه لب ، شمر بد اختر

كه اى فرزند شاه عشق مأوا * مر اين حاجت قبول آمد بر ما