اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

شهادت شيرخوار حضرت على اصغر ( ع )

نظر بگشود چون فرزند حيدر * به تمثال خداى فرد داور

زبان بگشود و لختى گفتگو كرد * حديث عشق با شه مو به مو كرد

زبان عاشق و معشوق با هم * چه دانم من كه عشقم كرده درهم ؟

چو پا انداز معشوق گرامى * روان خويش كرد آن مير سامى

شه احمد نشان حيدرى دم * ز جا برخاست با يك عالمى غم

به عزم رزم آن قوم ستمكار * نشست در پشت زين ، آن شاه كرّار

( 1 )

پس از قتل برادر آن شه جود * بيامد سوى خرگه بهر بدرود

فرود آمد ز اسب آن عشق چالاك * در پرده‌سرا بنشست بر خاك

به خواهر گفت كاى آرام جانم * بياور اصغر شيرين زبانم

كه بينم روى آن پژمرده گل را * گل گل دستهء شاه رسل را

بياوردند آن شيرين زبان را * كه قربانى شود شاه زمان را

نشاند آن مظهر خلّاق ذو المنّ * گل پژمردهء خود ، روى دامن

سرش بنهاد بر بازو كه رويش * ببوسد وارهد از آرزويش

لب و رخساره‌اش ديد آن شه فرد * شده از تشنگى چون كهربا ، زرد

نه مادر شير بودش ، نه پدر آب * نه بود آن طفل را از تشنگى تاب