اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

شهادت امير گردون اساس حضرت ابا الفضل العباس ( ع )

ز بس تير آمد از هر سو به سويش * روان گرديد بر خاك آبرويش

دريده مشكش از پيكان كين شد * ز اطفال برادر شرمگين شد

يهودىزادهء ببريده دستى * ز حق بگسسته و شيطان‌پرستى

يكى پولاد گرزى داشت در دست * روان شد سوى شه چون اشتر مست

فرود آورد آن دست شكسته * سر سرّ خدا را كرد خسته

از آن ضربت ز زين گرديد غلطان * به روى خاك مير عشقبازان

خروشان گفت شبل شير داور * غلام خويش درياب اى برادر !

سليل رحمت معبود دادار * شنيد از دشت كين آواز سالار

صف دشمن دريدى همچو كرباس * رسيد آنگاه بر بالين عبّاس

بدامان برگرفت آنگه سرش را * همى بوئيد خونين پيكرش را

برآورد از دل تفتيده آهى * كه سوزانيد از مه ، تا به ماهى

بگفتش كاى سپهدار قبيله * ز مرگت مر مرا كم گشت حيله

نمىيابد درشتى تا قيامت * دريغ از بازوى زور آزمايت

شكستى پشتم اى شمشاد قامت * دريغ از پنجهء خيبر گشايت

دريغ از اهل بيت بىپناهم * دريغ از ياور و مير سپاهم

دريغ از باغبان نخل اميد * دريغ از آبيار باغ توحيد