اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

شهادت امير گردون اساس حضرت ابا الفضل العباس ( ع )

به خود ميگفت باشد از ادب دور * كه من سيراب و شه ، از آب مهجور

يكى خشكيده مشكى داشت با خويش * در آب افكند با امّيد و تشويش

ز جور چرخ بدرفتار كج رو * ز اشگ چشم مشكش گشت مملوّ

چو عزم خيمه كرد آن مير صفدر * نهنگ آسا شناور شد تكاور

به سر سوداى وصل عشق مىيافت * عنان عشق سوى عشق مىتافت

گروهى جنگجو ز آن قوم گمراه * سر ره برگرفتندش به ناگاه

چو ديد از آن جماعت خودنمائى * فراز آورد آن دست خدائى

رها شد خيزرانى مارش از كف * ز هم بگسسته شد آن آهنين صف

به طعن نيزه‌اش هشتاد تن مرد * بدوزخ سرنگون از پشت زين كرد

هواى وصل و حفظ آب و پيكار * نداد او را مجال رزم كفّار

يكى برگشته از دين در كمين شد * به قصد قتل آن سالار دين شد

برون شد از كمينگه همچو روباه * جدا كرد از بدن ، دست يد اللَّه

ابا دست دگر بر دشمنان تاخت * همى خار از سر ره دور انداخت

جدا كردند دست ديگرش را * ز كار انداختند آن پيكرش را

لواى لا فتى آمد دريده * يد لا سيف الّا شد بريده

شدندى هم گروه آن قوم نادان * تنش را ساختند آماج پيكان