اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

شهادت حضرت قاسم بن حسن ( عليه السّلام )

مبارز خواست از آن قوم خونخوار * يكى ز اولاد ازرق شد به پيكار

شد از شمشير آن شهزاده درهم * ز زين شد سرنگون ، سوى جهنّم

سه ديگر آن لعين را بد برادر * برادرشان شد ندى سوى آذر

ز برق تيغ شير بيشهء حق * نه ازرق ماند و نه اولاد ازرق

عجب كردند قوم از سال خردش * از آن چالاكى و آن دست بردش

على وار آن سوار دشت نارود * برآورد از دمار كوفيان گرد

در آن هنگامه و غوغاى پيكار * عمر نامى ز لشكر شد پديدار

به كف بودش يكى برّنده شمشير * شتابان شد سوى آن نوجوان شير

به خسف آورد ماه منجلى را * به‌كشت آخر عمر سبط على را

فتاد از زين امير هاشمى زاد * بزد از پردهء دل سخت فرياد

كه اى فريادرس فرياد من رس * فدايت كردم اين دم داد من رس

( 1 )

صف دشمن دريد آن شاه ذو المنّ * بريد آن بد سير را دست از تن

ز زين آمد نگون آن كفر مطلق * ز دست حق جدا ، دستش ز مرفق

مدد ميخواست از آن قوم گمراه * كه برهانيدم از دست يد اللَّه

گروهى بيشمر از هر كناره * به استخلاص او جستند چاره

در آن هنگامه شد با خاك يكسان * تن قاسم به زير سمّ اسبان

همى گويد حميد ابن مسلم * چو افتاد از هوا آن گرد مظلم