اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٠

شهادت حضرت علىّ بن الحسين ( عليهما السلام )

صف دشمن دريدى از چپ و راست * نواى الحذر از نينوا خاست

عقابى ديد ناگه پر شكسته * على افتاده زين از هم گسسته

سرى بىافسر و فرقى دريده * به جانان بسته جان و از خود بريده

فرود آمد ز زين آن با جلالت * چو پيغمبر ، ز معراج رسالت

توانائى شدش از تن ، ز سر هوش * گرفت آن پيكر خونين ، در آغوش

چو ديد آن سرخ روى پهنهء كين * پدر را گفت كاى نقش نخستين

شدم سيراب از دست خداوند * فراقت را نباشم آرزومند

( 1 )

پى نوشيدنت از آب كوثر * دگر جامى است در دست پيمبر

همى گويد كه زود آ در بر من * كه تا بينى جمال داور من

شهش فرمود كاى شبه محمّد * چكيدهء جان جان عشق سرمد

پس از تو خاك بر دنيا و عيشش * نيرزد مهر و مه با كين و طيشش

چو شد سوى جنان شبه پيمبر * روان عشق بيرون شد ز پيكر

سوى خرگه روان شد شه پياده * روان از تن جوان از دست داده

پس آنگه گفت با ياران همراه * بريد اين نوجوان را سوى خرگاه

چو آوردند تمثال پيمبر * برون از خيمه آمد دخت حيدر

روان شد سوى نعش برگزيده * به دنبالش زنان داغ ديده

فغان و ناله چندان بركشيدند * كه پرده عرش اعظم را دريدند