اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧

شهادت حضرت علىّ بن الحسين ( عليهما السلام )

( 1 )

چو بگذشتند شيران حجازى * على را شد هواى تيغ بازى

ز صف آمد برون آن شاه صفدر * ستاده در بر سالار محشر

ستاره ريخت از نرگس به خورشيد * هلال آسا ركاب شاه بوسيد

به‌گفت اى بهترين فرزند آدم * جلال كبريائى در تو مدغم

تمنّا دارم اى سلطان پيروز * كه آل اللَّه را باشم قلاوز

بدان شهزاده شاه روز محشر * چنين فرمود كاى شبه پيمبر

برو به درود كن اهل حرم را * كه بينى روى سلطان قدم را

چو رخصت يافت از آن شاه ذيجود * روان شد سوى خرگه بهر بدرود

پى بدرود آن تمثال ذو المن * برون آمد ز خرگه شصت و شش زن

نواى فرقت آن شاه منصور * حجازى بانوان را كرد پرشور

پس آن خورشيد روى سرو قامت * روان شد سوى خرگاه امامت

كه بدرود آورد شاه جهان را * خليفهء حقّ امام ناتوان را

فرات آسا گشود از ديدگان زود * وليعهد ، پدر را كرد بدرود

چو عزم رزم قوم كينه‌در كرد * زره از گيسوى ليلى به بر كرد

نمود آن خسرو شيرين شمايل * پرند شير يزدان را حمايل