اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٥

شهادت عابس ( رضوان اللَّه عليه )

چو رخصت يافت از شاه سرافراز * به شد جنگ عدو را كينه پرداز

ز ديدار سوار دشت ناورد * بر آمد از نهاد كوفيان گرد

يكى فرياد زد شمر بد اختر * كه اى آهن دلان كينه پرور

ز صف بيرون نيايد كس به پيكار * كه اين پرخاشجو شيرى است خونخوار

به آذربايجان ديدم كه اين شير * ز زين افكند شيران را به شمشير

همانا فتح آن فرخنده كشور * شد از شمشير اين شير دلاور

به هم رزمى نبردش نيست ميسور * نباشد چاره‌اش جز جنگ جمهور

مبارز خواست آن شير شكارى * نيامد نزد او يك تن سوارى

بتازيد آن زمان بر قلب لشكر * همى افكند سرها را ز پيكر

ز غوغاى جهاد شاكرى مرد * برآمد از نهاد كوفيان گرد

به گرد او گروهى كينه پرداز * شدند آن شير دل را سنگ انداز

چو ديد آن حال آن مرد دلاور * زره بركند و در انداخت مغفر

كه رخت آهن از بهر چه كارم ؟ * چو پيكان گيرد از تن دست يارم

بدين رنج و بدين زحمت زره وار * درافتادى تن مرد هشيوار

به نزد شاه مردان شد مكانش * به كف روح روان بد ارمغانش