اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣

شهادت عمرو بن جناده و عبد الرحمن

چو بگذشت آن جوان در يارى شاه * جناده از دل تفتيده زد آه

بگفت اى شه مرا هنگام جنگ است * مرخّص كن كه ايدر وقت تنگ است

چو رخصت يافت از آن شاه بىيار * فكندى خويش در ميدان پيكار

جهادى سخت كرد آن آهنين چنگ * ز پا افتاد ، اندر پهنهء جنگ

به شه سوى جنان آن مهربان يار * كه آسايش كند از رزم و پيكار

به نزد شاه با روى گشاده * ستاده بود عمرو بن جناده

پس از رخصت روان شد سوى پيكار * نبرد آورد با آن قوم خونخوار

جهاد دشمنان را سخت پرداخت * به آسانى خود اندر جنّت انداخت

چو عمرو نوجوان شد سوى ياران * سوى ميدان روان شد عبد رحمان

چو بود از بندگان عشق سرمد * بشد با سرخروئى نزد احمد

بكشت و كشته شد آن بخت آور * ابا ياران بشد نزد پيمبر