اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨

شهادت حبيب بن مظاهر ( عليه الرّحمة )

حبيب از شاه اذن جنگ أعداء * گرفت و شد سوى ميدان هيجا

به‌بين اخلاص آن پير هنرمند * چه خواهد كرد در راه خداوند ؟

نشست از پشت زين آن عاشق پير * نه بانك از نيزه‌اش بودى نه از تير

رجز خواند و نسب فرمود و آنگاه * مبارز خواست از آن قوم گمراه

چنان رزمى نمود آن پير هشيار * كه بر نام‌آوران تنگ آمدى كار

سر شمشير آن پير جوان مرد * همى مرد از سر مركب جدا كرد

به تيغ تيز در آن رزم و پيكار * فكند از آن جماعت ، جمع بسيار

به يارى كردن فرزند حيدر * نكو كردى ادا حقّ پيمبر

به پايان برد خود عهد وفا را * به جاى آورد حقّ مصطفى را

چو از دوران آن شه او بجا بود * تو گفتى خاتم عهد و وفا بود

حبيب از چنگ دشمن گشته خسته * ز تيغ كين شدى در هم شكسته

چو دست و تيغ او افتاد از كار * فتاد از اسب آن پير وفادار

حبيب مصطفى عشق نخستين * حبيب خويش را آمد به بالين

بگفتش كاى حبيب عشق داور * سلام من رسان نزد پيمبر

چو شد آن پير نزد ربّ ارباب * شه عشق آفرين را گشت دل آب

شد از بگذشتن آن پير برنا * به روى شاه رنگ غم هويدا