اللهوف على قتلى الطفوف ( لهوف منظوم يا معارج المحبة ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧

ايستادن زهير و سعد پيش روى آن بزرگوار به هنگام نماز

به ظاهر مهلتى شد بهر آن شاه * جهانى كرد پر از ذكر اللَّه

جماعت را همه آماده گشتند * به روى قبله خود استاده گشتند

ايستادن زهير و سعد پيش روى آن بزرگوار به هنگام نماز

ايستادن زهير و سعد پيش روى آن بزرگوار به هنگام نماز

( 1 )

زهير و سعد را آن شاه عشّاق * بگفت اى ياوران سخت ميثاق

به پيش روى من ايستاده باشيد * به آهنگ عدو آماده باشيد

خدا را تا بجا آرم نمازش * نهم سر بر جناب بىنيازش

ستادند آن دو تن در پيش رويش * سپر كردند جان بهر عدويش

تنى چند از عدوى كينه پرداز * شدند سوى آن شه ناوك انداز

هر آن تيرى كه از دشمن جهيدى * دو يار مهربان بر جان خريدى

نماز شه رسيدى چون به آخر * گذشتند آن دو ، ز اين عيش مكدّر

ببالينشان بشد آن شاه بىيار * به شه گفتند در آن آخر كار

شدى راضى ز ما اى شاه برگو ؟ * كه روح از تن رود اين دم بدان سو

بفرمود آن شه بيمثل و مانند * كه بادا از شما راضى خداوند

* * *